یافتن بهترین شکل استارتر برای گوساله¬ها

موضوع اندازه فیزیکی ذرات استارتر گوساله سال‌ها مورد تحقیق قرار گرفته، اما هنوز پاسخ دقیقی برای بهترین نوع استارتر وجود ندارد. عوامل مختلفی مانند نوع علوفه، نوع بستر، و مدیریت تغذیه (مدت زمان عرضه استارتر گوساله، میزان تغذیه گوساله¬ها) بر رشد گوساله‌ها تأثیر دارند. از روز سوم زندگی، گوساله‌ها باید به استارتر و آب تازه دسترسی داشته باشند تا مصرف آن را تشویق کنند. مصرف غلات باعث رشد شکمبه می‌شود که برای تغییرات تغذیه‌ای بعد از قطع شیرضروری است. برای رشد مناسب شکمبه، گوساله‌ها باید در سن 21 تا 28 روزگی حداقل حدود 227 گرم غلات مصرف کنند. ارائه زود هنگام استارتر، مرحله‌ای حیاتی در توسعه سیستم گوارشی آنها است.

گوساله‌ها باید در سنین پایین شروع به مصرف استارتر کنند. رابطه معکوسی بین مصرف خوراک مایع و استارتر وجود دارد؛ یعنی هرچه گوساله‌ها غذای مایع بیشتری مصرف کنند، مصرف استارتر کمتر خواهد بود. با افزایش سن، گوساله‌ها باید شروع به مصرف مقادیر بیشنری از استارتر کنند. در زمان از شیر گرفتن، مصرف روزانه حداقل 2 کیلو گرم استارتر برای تامین احتیاجات رشد ونگهداری ضروزی است. حذف تمام خوراک مایع در صورتی که گوساله‌ها به اندازه کافی استارتر نمی‌خورند، توصیه نمی شود و بهتر است مصرف شیر تا مصرف مقادیر کافی استارتر کاهش یابد. همچنین، گزارش روزانه خوراک می‌تواند به نظارت بر مصرف استارتر کمک کند.

بررسی انواع استارتر مصرفی در گله های مختلف نشان‌دهنده تنوع زیادی است که در بافت و شکل استارترهای گوساله وجود دارد. تصویر زیر نمونه‌ای از این تنوع را نشان می‌دهد.

استارتر گوساله از نظر بافت، رطوبت، طعم، بو، مواد مغذی و هزینه متفاوت است. برخی دامداران استارترهای خود را مخلوط و آسیاب می‌کنند که ممکن است به محتوی غذایی غیر قابل تفکیکبرای گوساله منجر شود. این روش اگرچه ارزان‌تر است، اما بهترین کیفیت را ارائه نمی‌دهد. همچنین، برخی استارترها ملاس بیشتری دارند که می‌تواند باعث مشکلاتی مانند کاهش مصرف و خوش طعمی در هوای سرد شود. برخی استارترها نیز خیلی خشک به نظر می‌رسند که می‌تواند منجر به مصرف ضعیف و خورد شدن بافت آنها شود. با توجه به تنوع استارترها در بازار، انتخاب یکی از آن‌ها می‌تواند دشوار باشد. تحقیقات نشان می‌دهند که بزرگترین مسئله مربوط به فرآوری غلات شامل وجود ریز دانه‌ها و افزودن علوفه است.

استارتر خیلی پودری (مش) یکی از بزرگترین نگرانی‌ها است. این مشکل به دلیل جیره استارتر با اندازه ذرات ریز منجر به پذیرش ضعیف و کاهش مصرف خوراک و افزایش وزن در مقایسه با جیره‌های با اندازه ذرات بزرگ می‌شود. همچنین، مصرف جیره‌های با اندازه ذرات ریز علاوه بر کاهش مصرف خوراک خطراتی برای عملکرد شکمبه نیز به همراه دارد. یکی از موضوعات مورد بررسی، افزودن علوفه‌های به حوراک استارتر است.

افزودن علوفه‌ها به منظور جلوگیری از اسیدوز شکمبه‌ای برای گوساله‌هایی که استارتر ریز آسیاب شده می‌خورند، ضروری است. تغذیه استارترهای حاوی ذرات ریز به شکل پودری یا پلت می‌تواند منجر به تولید سریع اسید شکمبه از تخمیر کربوهیدرات‌ها، کاهش pH شکمبه و اختلال در رشد اپیتلیال شکمبه شود. سرعت هضم کربوهیدرات‌ها بر pH شکمبه تأثیر می‌گذارد و اندازه ذرات به طور مستقیم با آن مرتبط است. مطالعات نشان داده‌اند که pH شکمبه در گوساله‌هایی که غذای استارتر پلت شده مصرف می‌کنند، کمتر از گوساله‌هایی است که خوراک استارتر بافت‌دار (آجیلی) می‌خورند. این موضوع به اهمیت انتخاب خوراک مناسب برای گوساله‌ها را نشان می دهد. خوراک استارتر آجیلی و پلت شده هر دو بر pH شکمبه تأثیر دارند و عوامل مختلفی مانند ارائه خوراک، عادت غذایی، ذخیره‌سازی و اقتصاد در انتخاب ایده‌آل‌ترین استارتر نقش دارند. سلامت و عملکرد گوساله‌ها باید در انتخاب خوراک مد نظر قرار گیرد. اگر رشد گوساله‌ها به معیارهای توصیه شده نمی‌رسد، ممکن است خوراک تغذیه شده تأثیر بیشتری از آنچه تصور می‌کنید داشته باشد. بنابراین، به ویژگی‌های استارتر و عادت‌های غذایی دقت کنید و از خرید خوراک مناسب نترسید.